Dün pucca, birisinin yazdıklarına link vermiş.. işte internetten tanıştığım 3 çocukla birlikte oldum, üçü de birbirinden sikkoydu temalı bir yazıydı. isterseniz kendiniz okuyabilirsiniz..
yahu şimdi kabul etmek gerekiyor ki bu internetten gerçek hayatta olamayacak hızda arkadaşlıklar kuruyoruz.
reel hayatta asla taniyamayacagimiz insanlar ile tanisiyor sacma sapan dostluklar kuruyoruz bu internet denen ortamda. sahsen benim msnimde tiyatro oyuncusundan, ralli pilotuna kadar bir sürü insan var.. ulan benim tiyatro deneyimim "pinar süt cocuk tiyatrosu ile uzaydan gelen dost sincap" adli oyun ile sinirliyken ne işim olur tiyatro oyuncusuyla.. hayir bir de kendisini cok seviyorum, bayiliyorum. atsan atilmaz satsan satilmaz bir durum.
internetin ergonomik olmamasi yani insana uyum gostermemesi yüzünden bir sürü maraz cikiyor hali hazirda. zararsizlarini gectim insanlar para kaybediyor, organlarini kaybediyor internetten süpper arkadas olduklarini "düsündükleri" (elimle tirnak işareti yapmadiysam serefsizim burada) sayesinde. ve en kötüsü olan cocuklara oluyor..
kac senedir internetteyim.. 97 den beri falan heralde.. 10 sene diyelim yuvarlak hesap.. her 1 senede 1 karsi cins ile tanissam 10 kisi ile tanismis biri olaraktan internetten tanistigin bir karsi cinsle, aslinda karsi cinsi gec direk birisiyle anlasmanin altin kuralli, bülent ortacgil'in "eylül aksami" sarkidir..
yukarıda dedigim gibi insanlar internette reel hayatta asla tanisamayacaklari insanlarla tanisma firsatina erince bocaliyorlar sanirim. su internetten adam cikmaz hadisesi de buradan gelior bence.. mesela benim 13 senelik sahane arkadasliklarim varken, bir kere yalan soylememisken, bir kere küslük olmamisken internetten tanidigim insanlar ile kavga edebilior, internetten sevdiklerime yalan soyleyebilior, onlari kendime küstürebiliyorum..
işte dostlarim bu "eylül aksami 2000" (ziya korkut gibi bir ürünü lanse etmeyi ogrenecegim bir gün) ile internetten tanistigimiz biri ile mükemmel bir ilişkimiz olup olmayacagini ölcebiliyoruz.. sarkiyi birbirimize soyleyebiliyor muyuz? ayni otobuse binmis miyiz? ayni para cebimize girmis olabilir mi?
deneyimlerimden yola cikarak sunu soyleyebilirim ki bu sarkiyi tutturamayan internet ilişkileri 3 hafta sonra, 3 ay sonra 3 yil sonra ama bir gün patliyor... (sonuc bolumunu daha sikko yazamazdim)
ha bu arada van morrison'un "september night" die bi sarkisi varmış yahu.. hey yavrum hey bülent.. müzik türleri farklı olsaydı bari.
9 yorum:
yazına kesinlikle katılıyorum sanal ortamda sanal aşklar yaşanır.Onlarda balon aşklar olurlarki 2 günde patlamaları muhtemeldir...
ancak ve ancak, yerelde tanışma imkanı varsa patlamıyor işte
belli de olmuyor ki..belki sanal ortamda başlayan bir aşk,gerçek hayatta başlayan bir aşktan daha 'kaliteli'de olabilir..tabi tam tersi de..şu hayat bana kesin yargılara varmamayı öğretti..
valla sample space'im çok büyük.. gercek hayatta tanisma sansi olmayanlarin, internette tanısıp mutlu olmalarinin zerre imkanı yok.
ya gercek hayatta sansi olma meselesi degil burada bahsedilen. yani insanlar ilk olarak birbirlerinden etkileniyorlar - bu insanlar xx olarak kodlanmislar - cünkü iki güzel soze dip düsürme egilimi gosteriyorlar.
he gercek hayatta gercekten sansi olmayanlar bu yola bas vuruyor. mesela en yakin arkadasim harp okulu ogrencisi, eleman internetten birisiyle tanisti bi süre beraber oldu. sonra ayrilmak zorunda kaldi. vesaire vesaire. yani gercekten hic ortami olmayanlar interneti sadece sevgili bulmak icin kullaniyor.
ama yazi güzel olmus ellerine saglik
"gercek hayatta tanısma sansi" derken cirkinlikten falan bahsetmedim ya da ortamsizliktan.. bahsetmek istedigim şey, mesela bir izmirli ile bir istanbullu gerçek hayatta tanışamaz. oysa iki izmirli bir şekilde bir barda, bir otobuste, bir konserde tanışabilirler..
geçmişteki ortak yaşanmışlıkların artması ile ilgili bir sorun bu aslında.. cocuklukta niye insanlar felaket kolay arkadaş olurlar? çünkü yaşanmışlıkları azdır.. ha vardır, salçalı ekmek yemiştir, düşüp dizini kanatmıştır. öyle manyak işler.. eh salcalı ekmek seven birisini mahallede bulunca da tak diye arkadaş olurlar bitti..
ama şimdi mesela ben çevre faktorü ile şekilleniyorsam, aynı çevrede şekillenmeyen birisiyle anlaşabilmemin zerre imkanı yok. yani neden bu bilmiyorum.. farkında olmadan sanırım şehrin yaşadığı depremler, yağmurlar, rüzgarlar, kazalar, sesler ruhumuzu şekillendiriyor.. ve yaşadıkça daha spesifik oluyoruz. illa ki aynı geçmişe sahip insanları arıyoruz..
niye öle diyosun azuth biz senle tanıştık hatırlasana.. üstelik tesadüfen.. gerçi ben arkadaşınla dans ettim ama olsun.. sen dürtüp beni deseydin bayan sizi tanıyorum.. şuan belliki alkollüsünüz ama valla biz sizinle muhabbet ettik deseydin senlede dans ederdim :PpP
benden 6 yaş küçük gençle dans edince tırt buldum.. hah hah
ahahaha ahahah inanmıyorum.. kendimden utanıyorum.. abi bu ne ya dicem artık mekanlara 84lülerden küçükleri almasınlar...
Yorum Gönder